یک فنجان دریا
  
 
 
شهریور 1387
ش ی د س چ پ ج
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
 
آرشیو

خودتان سایت بسازید Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
 
سه شنبه 29 اسفند ماه سال 1385
بهار

            بهار  آمده است

            با شکوفه

            با ابرهای فراوان

            با باران های ناگهان

            با همان آبی دیوانه کننده آسمان

            با سیل رنگها .....    عطرها   .......    خاطره ها

            با دل خواستن های سمج وبی امان

            بهار آمده است........


 
چهارشنبه 23 اسفند ماه سال 1385
زندگی

              دستم به سیب رفت کنار درخت باغ               

              با حضور آفتاب

              در روشنائی ست که سبز سبز است ودریا آبی

               و

              سیب   سرخ

             که تاریکی

             دخمه تو به توی نیستی ست

            خورشید زندگیست ........    

           


 
چهارشنبه 16 اسفند ماه سال 1385
اوار

                      کلید رادر در می چرخانم

                     خانه خالی بر می آشوبد

                     و آستانه پنجره تا چار چوب قاب عکس

                     در سکوت

                    یاد‌ آور دورانیست که دیگر نیست

                    با نگاه مشتاق کودکانه ام

                   که دیگر کودک نیستند

                   نگاه میکنم

                   به خاطرات بدون تکرار

                   نمیدانم

                  کنون کیستم

                 بزرگ مانده در کودکی

                  یا

                  کودک بدون بالندگی ........      

 


 
سه شنبه 8 اسفند ماه سال 1385
خزان زده

                  بر درختی

                 در بالاترین شاخه

                 شبیه چیزی بودم

                نه پرنده ! نه پروانه !

                شاید برگ زردی

                که پستی وبلندی سینه ام دریا بود

                وزندگیی  ماهی خارداری درگلو

                کی

                بادی خواهد وزید

                که مرا از شاخه جدا کند

                تا

                رهگذر رهروان شوم................

                              

 


 
سه شنبه 1 اسفند ماه سال 1385
حسرت

                طاقچه

                پر از عکسهای توست که می خندی

                و آینه دلم روشن از نگاهت

                همیشه

                نبودنت را چگونه باور کنم

                توئی

                که بودنت  ،  بودن مهر بود

                وخانه کوچکت

                پذیرای دلهای غریبه وآشنا.......

 

 

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 35233


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها