پر از اندوه ام

              در حاشیه  باد

              که   تازیانه ام می زند

             سیلابی پا کشیده برمن

             که خیسم می کند

             از رطوبت چشم

             پوششی دوباره ام  می باید

                 پر از اندوه ام ...........